Zgodnie zdanymi „Malego Rocznika”, przyjmujemy ze wydatek na mieszkanie w 1931 r. stanowil okolo 13% dochodu miesiecznego jednego gospodarstwa domowego

Zgodnie zdanymi Małego Rocznika, przyjmujemy że wydatek na mieszkanie w 1931 r. stanowił około 13% dochodu miesięcznego jednego gospodarstwa domowego. Dochodu jednego gospodarstwa domowego nie wolno oczywiście utożsamiać z dochodem jednej osoby pracującej, gdy w jednym gospodarstwie może znaleźć się więcej niż jedna osoba zarabiająca na utrzymanie. Jeżeli teraz zamiast ilości gospodarstw weźmiemy pod uwagę ilość osób reprezentowanych przez te gospodarstwa oraz jeżeli przyjmiemy, że przeciętna wielkość gospodarstw nie podlega wielkim wahaniom w zależności od wielkości mieszkania, to przy działaniu prawidłowości, o której była mowa na wstępie, wykres ludności zamieszkałej w mieszkaniach poszczególnych wielkości powinien być zbliżony do przebiegu wykresu A. Ze tak jest w rzeczywistości, udowadnia przebieg wykresu B, który w postaci graficznej przedstawia liczby zawarte w Małym Roczniku dla Warszawy z roku 1931. Nieznaczne odchylenia w ka tegorii mieszkań 1-izbowych świadczą o tym, że pewna część tych mieszkań była użytkowana przez osoby samotne (tzw. kawalerki), nie zmieniają jednak zasadniczego faktu, że w systemie kapitalistycznym wyłącznym kryterium wielkości przysługującego mieszkania jest siła nabywcza, a nie wielkość gospodarstwa. Wynik jest aż nadto wymowny średnia ilość osób w izbie w mieszkaniach 1-izbowych jest prawie 4-krotnie większa niż w mieszkaniach 4- i więcej izbowych. Można tę prawidłowość sformułować w taki sposób, że w warunkach kapitalizmu przeciętny stopień zaludnienia mieszkań jest odwrotnie proporcjonalny do wielkości mieszkania, co jest oczywistym skutkiem faktu, że wielkość zajmowanego mieszkania jest funkcją wielkości siły nabywczej lokatora. [podobne: szamba betonowe bielsko biała, pręty mosiężne, firma zbrojarska ]

Powiązane tematy z artykułem: firma zbrojarska pręty mosiężne szamba betonowe bielsko biała