Rozwiazania takie sa oczywiscie realne, choc uniemozliwiaja koncentracje mieszkan malych, np. w formie domów dla samotnych

Rozwiązania takie są oczywiście realne, choć uniemożliwiają koncentrację mieszkań małych, np. w formie domów dla samotnych. Poza tym wynika z tego konieczność rezygnacji w II etapie z pewnych wartości inwestycyjnych w postaci niektórych części urządzeń instalacyjnych zbędnych po połączeniu mieszkań. Zastanowimy się jednak nad tym, czy takie dosyć mechaniczne przesuwanie struktury mieszkaniowej w praktyce nie będzie musiało ulec pewnym modyfikacjom. W tym celu skontrolujemy najpierw wielkość powierzchni mieszkalnej przypadającej na jednego mieszkańca, przy czym dla I etapu przyjmiemy obowiązujący obecnie standard 7 m2 powierzchni mieszkaniowej na osobę. Wynik przeliczeń wskazuje już na pewne wątpliwe punkty. Jeżeli bowiem w I etapie powierzchnia mieszkaniowa na osobę wynosi bez względu na kategorię mieszkania 7 m2, to już w II etapie wynosi ona w mieszkaniu 1-osobowym 14 m2 (czyli 200% standardu I etapu), a w mieszkaniu 7-osobowym zaledwie 8 m2 , czyli 114% standardu I etapu. Degresja standardu jednostkowego od I do VII kategorii wynosi więc w II etapie 6 m2, czyli 43%. Następuje wobec tego uprzywilejowanie użytkowników mieszkań małych i najmniejszych pod względem standardu jednostkowego. Jeszcze bardziej pogłębia się to zjawisko w III etapie, gdzie degresja zwiększa się do 57,5%. [podobne: usługi cnc, cięcie ploterem, frezarka cnc ]

Powiązane tematy z artykułem: cięcie ploterem frezarka cnc usługi cnc