Wreszcie standard 7 m2 powierzchni mieszkalnej na osobe odpowiada w przyblizeniu przepisom normujacym obecnie budownictwo mieszkaniowe w Zwiazku Radzieckim

Wreszcie standard 7 m2 powierzchni mieszkalnej na osobę odpowiada w przybliżeniu przepisom normującym obecnie budownictwo mieszkaniowe w Związku Radzieckim. Wzorem radzieckim przewiduje również u siebie podniesienie tego standardu w okresie perspektywicznym na 9 m2 na osobę. W rozdziałach 3. 1 oraz 3. 2 wyprowadziliśmy podstawowy wskaźnik standardu powierzchniowego na jednostkę użytkującą. Read more „Wreszcie standard 7 m2 powierzchni mieszkalnej na osobe odpowiada w przyblizeniu przepisom normujacym obecnie budownictwo mieszkaniowe w Zwiazku Radzieckim”

Trzeba jednak brac pod uwage, ze pod wzgledem, jakosci konstrukcyjnej i wyposazenia mieszkan istniejacych stary zasób mieszkaniowy jest calkowicie nieporównywalny z nowym budownictwem mieszkaniowym

Trzeba jednak brać pod uwagę, że pod względem, jakości konstrukcyjnej i wyposażenia mieszkań istniejących stary zasób mieszkaniowy jest całkowicie nieporównywalny z nowym budownictwem mieszkaniowym. Mieszkania z nowego budownictwa znajdują się wyłącznie w domach o konstrukcji kapitalnie trwałej, ze stropami niedrewnianymi, są wyposażone we wszelkie udogodnienia nowoczesnej techniki budownictwa mieszkaniowego i w większości mają uzupełnienia zewnętrzne w postaci urządzeń osiedlowych dla obsługi potrzeb gospodarczych, socjalnych i kulturalnych. W żadnym wypadku nie można, więc mechanicznie postawie znaku równania pomiędzy metrem kwadratowym powierzchni użytkowej mieszkania istniejącego a metrem kwadratowym pow. użytk. mieszkania wybudowanego obecnie. Read more „Trzeba jednak brac pod uwage, ze pod wzgledem, jakosci konstrukcyjnej i wyposazenia mieszkan istniejacych stary zasób mieszkaniowy jest calkowicie nieporównywalny z nowym budownictwem mieszkaniowym”

Jezeli wiec srednia liczba ogólnokrajowa wynosi 9,6 m2 powierzchni uzytkowej na osobe, a przecietna wielkosc mieszkania 41,0 m2

Jeżeli więc średnia liczba ogólnokrajowa wynosi 9,6 m2 powierzchni użytkowej na osobę, a przeciętna wielkość mieszkania 41,0 m2, to wyraźnie widać, że liczby te w żaden sposób nie określają faktycznego stanu mieszkaniowego, gdyż są wynikiem teoretycznych wyliczeń i stanowią jedynie arytmetyczną średnią wyprowadzoną spośród skrajnie rozbieżnych liczb szczegółowych. Jak należy, więc wybrać standard dla nowego budownictwa mieszkaniowego? Przede wszystkim tak, aby nastąpiło wyrównanie dysproporcji między dzielnicami upośledzonymi a uprzywilejowanymi. Standard nowego budownictwa musi być, zatem wyższy od średnich liczb w grupie województw upośledzonych i musi przewyższać ogólnokrajową średnią. Z drugiej strony standard nie może przewyższać średnich liczb w województwach o najpomyślniejszym stanie mieszkaniowym, gdyż w ten sposób doprowadziłoby się do niesłusznego uprzywilejowania niewielkiego stosunkowo odsetka ludności zamieszka łej w mieszkaniach nowo wybudowanych. Obowiązujący u nas obecnie standard (około 10,5 do 11 m2 powierzchni użytkowej, czyli około 7,1 m2 powierzchni mieszkalnej przeciętnie na osobę) nawiązuje w świetle tych wyjaśnień w sposób prawidłowy do istniejącego stanu mieszkaniowego, aczkolwiek nie ma jeszcze charakteru wyraźnie progresywnego. Read more „Jezeli wiec srednia liczba ogólnokrajowa wynosi 9,6 m2 powierzchni uzytkowej na osobe, a przecietna wielkosc mieszkania 41,0 m2”

W tym celu mnozy sie ilosc osób w rodzinach poszczególnych wielkosci przez standard jednostkowy i zastepuje skale pozioma skala metrazu w mieszkaniach

W tym celu mnoży się ilość osób w rodzinach poszczególnych wielkości przez standard jednostkowy i zastępuje skalę poziomą skalą metrażu w mieszkaniach. Skala pionowa wskazuje wtedy odsetek mieszkań poszczególnych kategorii w całości budowanych mieszkań. Zrozumiałe jest, że zależnie od wielkości obowiązującego standardu jednostkowego (ilość m2 na jednego mieszkańca) absolutna wielkość mieszkania będzie zmienna. Nie ulega jednak zmianie zasada, że przebieg krzywej struktury mieszkaniowej musi pokrywać się z przebiegiem krzywej struktury rodzinnej. Oczywiście zamierzony przy takiej metodzie cel, czyli kwaterowanie rodzin zgodnie, ze standardem jednostkowym jak również uniknięcie współlokatorstwa, zostanie tylko wtedy osiągnięty, jeżeli polityka kwaterunkowa, tzn. Read more „W tym celu mnozy sie ilosc osób w rodzinach poszczególnych wielkosci przez standard jednostkowy i zastepuje skale pozioma skala metrazu w mieszkaniach”

Metody projektowania struktury mieszkaniowej w okresie budowania socjalizmu

Metody projektowania struktury mieszkaniowej w okresie budowania socjalizmu. Analizując w poprzednim rozdziale ujemne skutki kapitalistycznej struktury mieszkaniowej poruszyliśmy już zasadę właściwego wyznaczania struktury mieszkaniowej na podstawie struktury rodzinnej. Struktura rodzinna nie jest oczywiście układem niezmiennym w czasie i przestrzeni i byłoby błędem posługiwanie się liczbami średnimi ogólnokrajowymi dla określenia struktury mieszkaniowej określonych zespołów mieszkaniowych. Potrzebne jest każdorazowo przeprowadzanie indywidualnych studiów nie tylko w odniesieniu do liczb aktualnych, ale również z uwzględnieniem perspektywy rozwojowej. Omówienie metod badań demograficznych wykracza poza ramy tej pracy. Read more „Metody projektowania struktury mieszkaniowej w okresie budowania socjalizmu”

Dlatego tez juz Engels postawil teze, ze pierwszym osiagnieciem porewolucyjnym w dziedzinie polityki mieszkaniowej musi byc wywlaszczenie nadwyzek mieszkaniowych przechwyconych przez burzuazje

Dlatego też już Engels postawił tezę, że pierwszym osiągnięciem porewolucyjnym w dziedzinie polityki mieszkaniowej musi być wywłaszczenie nadwyżek mieszkaniowych przechwyconych przez burżuazję, gdyż prowadzi to do natychmiastowego poprawienia stanu mieszkaniowego klasy robotniczej. I dlatego też natychmiast po zwycięskim zakończeniu Rewolucji Październikowej Lenin napisał własnoręcznie projekt zarządzenia O rekwizycji mieszkań ludzi bogatych dla ulżenia nędzy biednych. Oparty na tym projekcie dekret stał się podstawą wielkiej akcji przesiedleńczej, w wyniku której poprawiono warunki bytowe szerokich rzesz pracujących. Dalszym skutkiem kapitalizmu w dziedzinie polityki mieszkaniowej, skutkiem nie usuwalnym w drodze wywłaszczenia nadwyżek, jest niedostosowanie struktury wielkościowej mieszkań do struktury liczebności rodzin. O ile, bowiem po rekwizycji mieszkań wielkich istnieje możliwość wykorzystania ich niedoludnionej części przez dokwatero wanie dalszych rodzin, o tyle w mieszkaniach jedno lub dwuizbowych zmniejszenie gęstości zaludnienia może nastąpić tylko do pewnych granic wyznaczonych przez liczebności mieszkających tam rodzin. Read more „Dlatego tez juz Engels postawil teze, ze pierwszym osiagnieciem porewolucyjnym w dziedzinie polityki mieszkaniowej musi byc wywlaszczenie nadwyzek mieszkaniowych przechwyconych przez burzuazje”

W porównaniu z przecietna statystyczna wielkoscia zaludnienia na jedna izbe, widzimy, ze przeludnione sa mieszkania 1- i 2-izbowe, niedoludnione mieszkania 3- i wiecej izbowe

W porównaniu z przeciętną statystyczną wielkością zaludnienia na jedną izbę, widzimy, że przeludnione są mieszkania 1- i 2-izbowe, niedoludnione mieszkania 3- i więcej izbowe. Zanalizowany w danym razie konkretny przykład przejawiania się antagonistycznych sprzeczności kapitalizmu w dziedzinie mieszkaniowej jest typowy dla międzywojennego stanu mieszkaniowego we wszystkich naszych miastach, aczkolwiek w wielu z nich, np. w Łodzi lub w Częstochowie, opisane zjawiska występowały w formie znacznie ostrzejszej. Podział zasobu izb według kategorii mieszkań w tys. spostrzec, ze nie jest ona funkcją wielkości mieszkania, lecz wręcz przeciwnie np. Read more „W porównaniu z przecietna statystyczna wielkoscia zaludnienia na jedna izbe, widzimy, ze przeludnione sa mieszkania 1- i 2-izbowe, niedoludnione mieszkania 3- i wiecej izbowe”

Zgodnie zdanymi „Malego Rocznika”, przyjmujemy ze wydatek na mieszkanie w 1931 r. stanowil okolo 13% dochodu miesiecznego jednego gospodarstwa domowego

Zgodnie zdanymi Małego Rocznika, przyjmujemy że wydatek na mieszkanie w 1931 r. stanowił około 13% dochodu miesięcznego jednego gospodarstwa domowego. Dochodu jednego gospodarstwa domowego nie wolno oczywiście utożsamiać z dochodem jednej osoby pracującej, gdy w jednym gospodarstwie może znaleźć się więcej niż jedna osoba zarabiająca na utrzymanie. Jeżeli teraz zamiast ilości gospodarstw weźmiemy pod uwagę ilość osób reprezentowanych przez te gospodarstwa oraz jeżeli przyjmiemy, że przeciętna wielkość gospodarstw nie podlega wielkim wahaniom w zależności od wielkości mieszkania, to przy działaniu prawidłowości, o której była mowa na wstępie, wykres ludności zamieszkałej w mieszkaniach poszczególnych wielkości powinien być zbliżony do przebiegu wykresu A. Ze tak jest w rzeczywistości, udowadnia przebieg wykresu B, który w postaci graficznej przedstawia liczby zawarte w Małym Roczniku dla Warszawy z roku 1931. Read more „Zgodnie zdanymi „Malego Rocznika”, przyjmujemy ze wydatek na mieszkanie w 1931 r. stanowil okolo 13% dochodu miesiecznego jednego gospodarstwa domowego”

Wzrost standardu jednostkowego jest odwrotnie proporcjonalny do wielkosci mieszkania

Wzrost standardu jednostkowego jest odwrotnie proporcjonalny do wielkości mieszkania, czyli – innymi słowy – przy wzroście standardu następuje pogłębiające się pogorszenie warunków mieszkaniowych w mieszkaniach większych w stosunku do mieszkań mniejszych. Czy istnieją, więc środki zaradcze, czy też należy tę metodę porzucić, jako nieprzydatną. Nasuwa się następujące rozwiązanie: 1. Metodę przesunięcia wzwyż struktury mieszkaniowej należy ograniczyć do asortymentu mieszkań średnich i większych, a nie stosować jej do mieszkań najmniejszych. 2. Read more „Wzrost standardu jednostkowego jest odwrotnie proporcjonalny do wielkosci mieszkania”